Z Bytomia Łagiewnik do Piekar Śląskich przebiega stara droga, od dawna nie uczęszczana gdyż w wyniku szkód górniczych zapadła się i jest stale zalewana przez okoliczne stawy. Teren, przez który prowadziła nazwano "Żabimi Dołami". Pierwotny krajobraz na tym został obszarze niemal całkowicie przekształcony przez człowieka. Występujące tu rudy cynku i ołowiu już od XII wieku były wydobywane. Opuszczone wyrobiska górnicze często ulegały zawałom, a na powierzchni tworzyły się niecki, leje i zapadliska. W wyniku tych działań powstawały obszary podmokłe, zalewiska i stawy. Obniżeniu terenu przyczyniły się również prowadzone 300m. głębiej wydobycie węgla kamiennego. Największy zbiornik, położony w północnej części Żabich Dołów, został utworzony w celu zgromadzenia wody na potrzeby powstałej w latach 20 naszego wieku kopalni rud cynku i ołowiu. Woda pobierana z tego zbiornika służyła do flotacji wydobytych rud i wraz ze skałą płynną była wylewana do osadników. W 1990 roku zaprzestano tam wydobycia i tym samym składowania odpadów poflotacyjnych. Cały teren otaczają hałdy zawierające 6 mln ton odpadów, w których cynk stanowi 174 tys. Ton, a ołów 36 tys. Ton. Żabie Doły znajdują się w rejonie uprzemysłowionym o wysokim poziomie zanieczyszczenia, dlatego też zoolodzy zaskoczeni byli gdy na początku lat 80 XX w. okazało się, że teren ten upodobały sobie ptaki należące do grupy wodno - błotnych. Znalazły tu dobre warunki lęgowe głównie ze względu na istniejącą strukturę roślinności. W latach 90 stwierdzono od 1 do 2 par bąka, który znalazł się w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt i jest uznany za narażony na wyginięcie. Rozpoczęły się starania o uznanie Żabich Dołów za zespół przyrodniczo - krajobrazowy objęty ochroną. Starania Katowickiego Koła Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego i Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Przyrody "pro Natura" zakończyły się sukcesem i zespół Przyrodniczo - krajobrazowy "Żabie Doły" został utworzony na mocy Rozporządzenia Nr 29/97 Wojewody Katowickiego z dn. 6 lutego 1997 roku na obszarze 226,24 ha.

|
perkozek perkoz dwuczuby perkoz rdzawoszyi zausznik bąk bączek łabędź niemy cyraneczka krzyżówka cyranka płaskonos rożeniec głowienka podgorzałka czernica błotniak stawowy pustułka kuropatwa bażant wodnik kokoszka łyska siewaczka rzeczna czajka krwawodzub śmieszka |
grzywacz sierpówka kukułka pójdźka uszatka dzięcioł duży skowronek brzegówka dymówka oknówka świgotek drzewny pliszka żółta pliszka siwa strzyżyk pokrzywnica rudzik słowik rdzawy kopciuszek pokląskwa kląskawka białorzytka kos kwiczoł rokitniczka łozówka trzcinniczek |
trzciniak zaganiacz piegża cierniówka gajówka kapturka piecuszek Muchołówka szara modraszka bogatka kowalik Pełzacz ogrodowy remiz sroka szkak wróbel mazurek zięba kulczyk dzwoniec szczygieł makolągwa trznadel potrzos |
Opracowała : Behemot.